Ewolucja gwiazd podwójnych przebiega odmiennie niż u gwiazd pojedynczych. Zazwyczaj większy ze składników gwiazdy podwójnej, wcześniej kończy etap życia. Początkowo ma on postać czerwonego olbrzyma. Jednak z czasem kurczy się i przeistacza w białego olbrzyma. W tym samym czasie, druga z gwiazd (początkowo mniejsza), zmienia swoje rozmiary stając się czerwonym, rozrzedzonym olbrzymem, którego gazy zaczyna przyciągać towarzyszący mu biały karzeł. Następnie wokół białego karła gromadzi się coraz więcej zwartej i gorącej substancji. Przepływ części masy pomiędzy gwiazdami, jest możliwy dzięki oddziaływaniom grawitacyjnym. Materia, która wypływa z gwiazdy bardziej zaawansowanej ewolucyjnie nie musi spaść na drugi składnik tego układu. Istnieje także możliwość, że stworzy ona wokół niego pierścień lub też po prostu opuści układ gwiazd podwójnych, w którym się wcześniej znajdowała. Szacuje się, że po około stu tysiącach lat, temperatura oraz ciśnienie gromadzącej się materii jest wystarczająco wysokie, aby mógł nastąpić początek łańcucha reakcji jądrowych. Dochodzi tutaj do zjawiska nazywanego narodzinami gwiazdy, tzw. „nowej”. Polega ono na gwałtownych eksplozjach gazów otaczających białego karła. Na skutek tych reakcji następuje zwiększenie jasności gwiazdy, nawet sto tysięcy razy. Wydaje się, że jest to znacznie duża różnica. Ale jak się okazuje, niektóre gwiazdy potrafią zwiększyć swoja jasność nawet do 100 milionów razy. Takie ciała niebieskie dla odróżnienia od „nowych” nazywa się „supernowymi”.
Proces ewolucji gwiazd.
2 Styczeń 2010Następstwo ewolucji – czarne dziury.
26 Grudzień 2009Oprócz klasycznych układów gwiazd podwójnych, istnieją także takie, w których jeden ze składników jest zwykłą gwiazdą, natomiast o obecności drugiego świadczy promieniowanie rentgenowskie, którego jest źródłem. Przypuszcza się, że takie obiekty są pozostałościami po nieistniejących już wielkich gwiazdach. Naukowcy twierdzą, że czarna dziura jest źródłem ogromnej siły grawitacji, dzięki której do jej wnętrza wciągane są gazy z pobliskich gwiazd. Skutkiem tego miało by być wcześniej wspomniane promieniowanie rentgenowskie. Jeden z elementów gwiazdy podwójnej często jest źródłem takiego promieniowania, dlatego uważa się to za bardzo ważny dowód, potwierdzający istnienie we wszechświecie czarnych dziur.
Czym są gwiazdy zaćmieniowe podwójne?
14 Grudzień 2009Gdy płaszczyzny orbit gwiazdy podwójnej znajdują się pod pewnym kątem w stosunku do kąta widzenia obserwatora, to mamy do czynienia z gwiazdami zaćmieniowymi podwójnymi. W takim układzie, może dochodzić do przysłaniania jednej gwiazdy przez drugą. Podczas zaćmienia widoczna jest tylko jedna gwiazda. Dochodzi wtedy do zmian blasku. Jeśli potrafimy je poprawie odczytać, to możemy określić wiele ważnych parametrów dotyczących obserwowanego ciała, takich jak: jasność, parametry orbity oraz temperatura. Gdy jedna z gwiazd jest znacznie większa lub ciemniejsza niż jej towarzysz, to cały układ odznacza się słabszym blaskiem. W rzeczywistości gwiazdy podwójne zaćmieniowe nie zmieniają swojej jasności. Gdybyśmy obserwowali je z innego miejsca we wszechświecie, mogły by być gwiazdami podwójnymi wizualnie albo np. spektralnie.